فرهنگ لغت

گل خیری

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

گل خیری . [ گ ُ ل ِخ َ / خ ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) نوعی از گل است که به نام گل همیشه بهار هم خوانده میشود : وآن قطره ٔباران که چکد بر گل خیری چون قطره ٔ می بر لب معشوقه ٔ میخوار. منوچهری . گل زرد و گل خیری و بید باد شبگیری ز فردوس آمدند امروز سبحان الذی اسری . منوچهری . و رجوع به خیری شود.

معنی گل خیری | فرهنگ لغت