گل خطمی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گل خطمی . [ گ ُ خ ِ] (اِخ ) دهی است از دهستان تبادکان بخش حومه ٔ ارداک شهرستان مشهد واقع در ٢هزارگزی جنوب مشهد. هوای آن معتدل و دارای ٢٥٣ تن سکنه است . آب آن از رودخانه و محصول آن غلات است . شغل اهالی زراعت و مالداری و راه آن اتومبیل رو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).
گل خطمی . [ گ ُ ل ِخ َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) گیاهی است معروف و از انواع خبازی شمرده اند گل آن سفید و سرخ و الوان مختلف و بهترین همه سفید و آنچه بی گل باشد نیز نامیده میشود و نوع ارغوانی کبود آنرا به هندی خیرو نامند. رجوع به فهرست مخزن الادویه شود. گلی است به رنگهای مختلف و گلبرگهای چهاربرگی و چندبرگی دارد : خیری و خطمی و نیلوفر و بستان افروز همچنان است که بر تخته ٔ دیبا دینار. سعدی .