گل خد

گل خد. [ گ ُ خ َدد / خ َ ] (ص مرکب ) گلگونه . آنکه رخسار او در لطافت گل را ماند. گل چهره : غزلسرای شدم بر شکرلبی گل خد بنفشه زلفی ونسرین بری صنوبرقد. سوزنی . بعاشقی دل وچشم مرا چو شکر و گل به آب و آتش داد آن شکرلب گل خد. سوزنی .