گل حسرت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گل حسرت . [ گ ُ ل ِ ح َ رَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) گلی است چون نرگس خرد با پیازی خرد و گلی تک و فرد به رنگ سرخ روشن و یا زرد نزدیک به سپیدی که در اسفندماه گل دهد و بیشتر در زیربرف است . از این رو، او را گل حسرت گویند که او هرگز بهار را نبیند و پیش از بهار خشک شود : بهار آمد و گل در جهان شکفت و ترا شگفته شد گل حسرت در این بهار دریغ. ؟ (از یادداشت مؤلف ).