فرهنگ لغت

گل براندودن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

گل براندودن . [ گ ِ ب َ اَ دَ ] (مص مرکب ) بستن به گل . مسدود کردن با گل . ◄ استوار کردن چنانکه خبری از آن نتواند درشدن : در خلق را گل براندوده ام در این در بدین دولت آسوده ام . نظامی .

معنی گل براندودن | فرهنگ لغت