گل آکنده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گل آکنده . [ گ ُ ک َ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) آکنده به گُل . گُل آلود. آلوده به گل : اگر برهنه نباشی که شخص بنمایی گمان برند که پیراهنت گل آکنده ست . سعدی (طیبات چ فروغی ص ٣٤).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گل آکنده . [ گ ُ ک َ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) آکنده به گُل . گُل آلود. آلوده به گل : اگر برهنه نباشی که شخص بنمایی گمان برند که پیراهنت گل آکنده ست . سعدی (طیبات چ فروغی ص ٣٤).