گشنگی

(گُ نِ) (حامص.) گرسنگی.<br>

(گُ نِ) (حامص.) گرسنگی.

گشنگی . [ گ ُ ن َ / ن ِ ] (حامص ) گرسنگی : اگرچه باده نه درخورد باشد آن کس را که در سرای خود از گشنگی مگس گیرد. ظهیرالدین فاریابی .

گشنگی . [ گ َ ن َ ] (اِخ ) ده کوچکی است از دهستان رودبار بخش کهنوج شهرستان جیرفت . واقع در ٣٠٠٠٠گزی باختری کهنوج و ٤٠٠٠گزی شمال راه مالرو کهنوج به گلاشکرد. ٢٥ تن سکنه دارد و مزرعه ٔ هویره جزء این ده است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).