گشتا
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(گُ) (اِ.) بهشت.<br>
فرهنگ فارسی معین
(گُ) (اِ.) بهشت.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گشتا. [ گ ُ ] (اِ) بهشت را گویند و بعربی جنت خوانند. (برهان ) (آنندراج ) : زآنکه گشتای خوب کاران راست جمله عقبی حلال خواران است . سنایی .
فرهنگ نامهای فارسی
نام زنانه