گسی بنده
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(گُ. بَ دِ) (ص مر. اِمر.) پیک، قاصد، چاپار؛ ج. گسی بندگان.<br>
فرهنگ فارسی معین
(گُ. بَ دِ) (ص مر. اِمر.) پیک، قاصد، چاپار؛ ج. گسی بندگان.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گسی بنده . [ گ ُ ب َدَ / دِ ] (اِ مرکب ) چاپار. پیک . قاصد : فرستاده را خلعت آراستند پس اسب گسی بندگان خواستند. فردوسی .