گسسته لگام
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گسسته لگام . [ گ ُس َس ْ ت َ / ت ِ ل ِ ] (ص مرکب ) گسسته لجام : گسسته لگام و نگونسارزین فروبرده لفج و برآورده کین . فردوسی (شاهنامه چ بروخیم ج ٤ ص ١٠٩٢). چمان و چران چون پلنگان به کام نگون کرده زین و گسسته لگام . فردوسی . رجوع به گسسته عنان و گسسته لجام و گسسته مهار شود.