گزی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گزی . [ گ َ ] (اِخ ) ده کوچکی است از دهستان سیریک بخش میناب شهرستان بندرعباس، واقع در ١٤٢٠٠٠گزی جنوب میناب، سر راه مالرو جاسک به میناب . هوای آن گرم و دارای ٢٠ تن سکنه است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٨).
گزی . [ گ َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان تبادکان بخش حومه ٔ ارداک شهرستان مشهد، واقع در ١١هزارگزی شمال مشهد و جنوب کشف رود. هوای آن معتدل و دارای ٣١ تن سکنه است . آب آنجا از رودخانه تأمین میشود و محصول آن غلات و شغل اهالی زراعت و مالداری و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٩).
گزی . [ گ َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان شهرنوبالاولایت باخرز بخش طیبات شهرستان مشهد، واقع در ٥٤ هزارگزی باختر طیبات . هوای آن معتدل و دارای ١٣١ تن سکنه است . آب آنجا از قنات تأمین میشود و محصول آن غلات و تریاک و بنشن و شغل اهالی زراعت و مالداری و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٩).