گزایش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گزایش . [ گ ُ/ گ َ / گ ِ ی ِ ] (اِمص ) (از: گزای (گزاییدن ) + ش، اسم مصدر). (حاشیه ٔ برهان چ معین ). گزیدن : نه خلطی که جان را گزایش کند و نی آنکه خون را فزایش کند. نظامی . ◄ (ص ) درخورو لایق . (برهان ). رجوع به کزایش شود. ◄ (اِ) چوبی باشد که خر و گاو را بدان رانند. ◄ پیچش . (برهان ) (آنندراج ). ظاهراً مصحف «گرایش » است . (حاشیه ٔ برهان چ معین ).