گزایان

گزایان . [ گ َ ] (نف ) (از: گزای (گزاییدن ) + ان، پسوند فاعلی ). گزندرساننده وگزند و آزارکنان هم آمده است . (برهان ) : حقا که شکر زهرشود تلخ و گزایان گر نام خلافش بنگاری بشکر بر. عنصری (از حاشیه ٔ برهان چ معین ).