گریسه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(گِ سَ یا سَ) (اِ.)<BR>۱- مکر، فریب.<BR>۲- چاپلوسی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(گِ سَ یا سَ) (اِ.) ۱- مکر، فریب. ۲- چاپلوسی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گریسه . [ گ ِ س َ / س ِ ] (اِ) فریب و مکر. (برهان ) (آنندراج ). رجوع به گریش و کریسه و گریس شود. (حاشیه ٔ برهان چ معین ). ◄ چاپلوسی . (برهان ) (آنندراج ). چه گریسیدن بمعنی فریب دادن و چاپلوسی کردن است . رجوع به کریسیدن شود.