گریبان کشیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گریبان کشیدن . [ گ ِ ک َ / ک ِ دَ ] (مص مرکب ) گریبان کسی را گرفتن و کشیدن : بخلق و فریبش گریبان کشید بخانه درآوردش و خوان کشید. سعدی (بوستان ). نه دل دامن دلستان میکشد که مهرش گریبان جان میکشد. سعدی (بوستان ). بدست جذبه چو دلجویی رضای پدر ز هند سوی وطن میکشد گریبانم . صائب .