گریبان دریده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گریبان دریده . [ گ ِ دَ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) کسی که گریبان خود را پاره کرده باشد. آنکه یقه چاک داده باشد. مجازاً، بی پروا. بی محابا : ببین که عمر گریبان دریده میگذرد بگیر دامنش ازره بسوی باده بیار. خاقانی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی