گریاندن

(گِ دَ) (مص م.) وادار به گریه کردن، به گریه انداختن.<br>

(گِ دَ) (مص م.) وادار به گریه کردن، به گریه انداختن.

گریاندن . [ گ ِرْ دَ ] (مص ) به گریه انداختن . وادار به گریه کردن : اسخن اﷲ علیه، بگریاند خدای او را. (منتهی الارب ). دوست آن است که بگریاند، دشمن آن است که بخنداند. رجوع به گریانیدن شود.