گرگری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گرگری . [ گ ُ گ ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان گدارچیتی بخش هندیجان شهرستان خرمشهر واقع در٣٨ هزارگزی شمال خاوری هندیجان و ٣ هزارگزی جنوب راه اتومبیل رو بهبهان به دشت . هوای آن گرم و دارای ٥٦٢تن سکنه است . آب آنجا از رودخانه ٔ زهره تأمین میشود و محصول آن غلات و شغل اهالی زراعت و حشم داری است . راه آن در تابستان اتومبیلرو است . ساکنین از طایفه ٔ شریفات هستند و این آبادی در دو محل بفاصله ٔ دو هزارگزی واقع شده اند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).