گرگابی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گرگابی . [ گ ُ ] (اِخ ) دهی است از بخش سنجابی شهرستان کرمانشاهان، واقع در ١٦٠٠٠گزی شمال کوزران و ٥٠٠٠خاور راه فرعی کوزران به ثلاث . هوای آن سرد، دارای ١٤٠ تن سکنه است . آب آنجا از چاه تأمین میشود و محصول آن غلات و حبوبات، دیم، لبنیات . شغل اهالی زراعت و گله داری است و راه آنجا مالرو است . تابستان میتوان اتومبیل برد. دو محل نزدیک هم واقع شده به علیاو سفلی مشهورند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).
گرگابی . [ گ ُ ] (اِ) قسمی از پای افزار و از نعلین . (ناظم الاطباء). گرگاو. (آنندراج ). رجوع به گرگاو شود.