گروگیر کردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گروگیر کردن . [ گ ِ رَ / رُو ک َ دَ ] (مص مرکب ) به رهن گرفتن . به رهن خود درآوردن : گرو کن به عمر ابد جام را گروگیر کن باده ٔ جام را. نظامی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گروگیر کردن . [ گ ِ رَ / رُو ک َ دَ ] (مص مرکب ) به رهن گرفتن . به رهن خود درآوردن : گرو کن به عمر ابد جام را گروگیر کن باده ٔ جام را. نظامی .