گروگذار/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوملغتنامه دهخدا ـ ویرایش دومگروگذار. [ گ ِ رَ / رُو گ ُ ] (نف مرکب ) راهن . گرودهنده . آنکه چیزی را به رهن سپارد.واژه قبلی: گروگاهواژه بعدی: گروگر