گرو نهادن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گرو نهادن . [ گ ِ رَ / رُ ن ِ / ن َ دَ ] (مص مرکب ) رهن گذاشتن . گروگان کردن : گفت همره را گرو نه پیش من ورنه قربانی تو اندر کیش من . مولوی . هدیه ٔ شاعر چه باشد شعر نو پیش محسن آرد و بنهد گرو. مولوی . رجوع به گرو شود.