گرهه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گرهه . [ گ ِ رِهََ / هَِ ] (اِ مصغر) گرهچه که گره کوچک است و به این معنی با تشدید ثالث هم گفته اند. ◄ گره کوچکی که در نباتات بهم رسد. (برهان ) (آنندراج ).
گرهه . [ گ ُ رُ هََ / هَِ ] (اِ)مخفف گروهه . گلوله . (برهان ) (آنندراج ) : چنان زد برو گرهه ٔ منجنیق که شد کوه در آب دریا غریق . شیخ نظامی (از جهانگیری ). ◄ گروه مردم . (برهان ). رجوع به گروهه شود.