گره گشا
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. گُ) (ص فا.) دارای توانایی یا امکان حل مشکل.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. گُ) (ص فا.) دارای توانایی یا امکان حل مشکل.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گره گشا. [ گ ِ رِه ْ گ ُ ] (نف مرکب ) گره گشاینده . مجازاًبمعنی گشاینده ٔ مشکل و آسان کننده ٔ کار : عشق است گره گشای هستی گردابه زهاب خودپرستی . نظامی . آن می که گره گشای کار است با نفس، چو روح سازگار است . نظامی . گفت ای نفس تو جان فزایم اندیشه ٔ تو گره گشایم . نظامی . چو غنچه جمله فروبستگی است کار جهان تو همچو باد بهاری گره گشا میباش . حافظ.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی