گرمه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گرمه . [ گ َ م ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان کامفیروز بخش اردکان شهرستان شیراز، واقع در ٧٥٠٠٠گزی شمال اردکان و ٢٢٠٠٠گزی راه فرعی پل خان به خانی من . هوای آن معتدل و دارای ٩٩ تن سکنه است . محصول آنجا غلات، برنج و شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو است . مردم آن در دو محل گرمه ٔ بالا و پائین سکونت دارند. جمعیت بالائی ٢٠١ تن است . (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).
گرمه . [ گ َ م ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان مرکزی بخش فریمان شهرستان مشهد، واقع در ١٨ هزارگزی جنوب باختری فریمان . هوای آن معتدل دارای ٢٣٥تن سکنه است . آب آنجا از قنات تأمین میشود. محصول آن غلات بنشن و تریاک و میوه جات و شغل اهالی زراعت . راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).
گرمه . [ گ َ م ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان جندق بیابانک بخش خور بیابانک شهرستان قائین، واقع در ٢٧ هزارگزی جنوب خور متصل براه خور به نارک . هوای آن گرم و دارای ١٦٤ تن سکنه است . آب آنجا از چشمه تأمین میشود. محصول آن غلات و خرما، شغل اهالی زراعت و صنایع دستی زنان کرباس بافی و راه آن ماشین رو است . دبستان دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١٠).