گرمسار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گرمسار. [ گ َ ] (اِخ ) قصبه ٔ مرکز بخش گرمسار تابع شهرستان دماوند، نام قدیم قشلاق، واقع در ١٠٩ هزارگزی خاور تهران و ٢ هزارگزی جنوب شوسه ٔ تهران، خراسان و ٣ هزارگزی جنوب ایستگاه گرمسار. هوای آن معتدل ودارای ٢٣٧٥ تن سکنه است . آب آنجا از رودخانه ٔ حبله رود و محصول آن گندم و جو، پنبه، بنشن، خربزه، انگور، انار و انجیر و شغل اهالی زراعت و کسب . در حدود ٧٠ دکان مختلفه دارد. ادارات دولتی گرمسار عبارتند: از بخشداری، شهرداری و نمایندگی بانک ملی و کشاورزی، دسته ٔ ژاندارمری، پست و تلگراف و تلفن، دبیرستان ٩ کلاسه ٔ پسران و دبستان ٦ کلاسه دختران، محضر رسمی، تلفن شهری . کارخانه ٔ تصفیه ٔ پنبه و عدل بندی آن در اراضی ساروزن بالا متصل به گرمسار واقع و در سال ٣ ماه کار میکند و در حدود ٣٥ تن کارگر دارد. از آثار قدیمه ٔ آن آب انبار نصراﷲ است . راه فرعی به جاده ٔ شوسه دارد. سابقاً راه شوسه ٔ تهران خراسان از این قصبه میگذشته ودر بهبود اقتصادی آن دخیل بوده . فعلاً راه از دوهزارگزی قصبه میگذرد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١).