فرهنگ لغت

گرد کافور

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

گرد کافور. [ گ َ دِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از موی سفید است : اندوده رخش زمان بزرآب آلوده سرش به گرد کافور. ناصرخسرو.

معنی گرد کافور | فرهنگ لغت