گران رکابی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گران رکابی . [ گ ِ رِ ] (حامص مرکب )کنایه از حمله بردن است . عمل گران رکاب : از ناله در آن گران رکابی الحق سپه گران شکستم . خاقانی . ◄ ثقیل و سنگین بودن : حرارت سخطت با گران رکابی سنگ ذبول کاه دهد کوههای فربی را. انوری .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی