گران رو

گران رو. [ گ ِ رَ / رُو ] (نف مرکب ) کندرو. کند در رفتار. بطی ءالسیر : زیرا که فرودین سبک روتر بود و به گران روتر همی رسد. (التفهیم ). رخت رها کن که گران رو کسی کز سبکی زود به منزل رسی . نظامی . و چون ماه گران رو باشد... گویند که قمر تقصیر کرد و اگر قمر سبک رو باشد... (جهان دانش ص ١١٤).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی