گدازش
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(گُ زِ) (اِمص.)<BR>۱- عمل گداختن، ذوب.<BR>۲- کاهش تن، لاغری.<br>
فرهنگ فارسی معین
(گُ زِ) (اِمص.) ۱- عمل گداختن، ذوب. ۲- کاهش تن، لاغری.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گدازش . [گ ُ زِ ] (اِمص ) عمل گداختن . ذوبان (مهذب الاسماء) : و علت ذیابیطس و دق و گدازش تن تولد کند. (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ). و علت ذبول را به پارسی گدازش گویند و کاهش نیز گویند. (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ). و بسیار باشد که خداوند گدازش و کاهش را که به تازی ذبول گویند اجابت طبع صفرایی باشد. (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ).