گجگین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گجگین . [ گ ُ ] (اِخ ) دهی از دهستان درختنگان بخش مرکزی شهرستان کرمان، ١٥٠٠٠گزی خاور کرمان و ٦٠٠٠گزی شمال راه شوسه ٔ کرمان به ماهان . دامنه، معتدل و سکنه آن ١٢٠ تن . آب آن از قنات . محصول آن غلات، حبوبات، میوه جات . شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).