گتی

گتی . [ گ َ ] (اِخ ) دهی از دهستان گابریک بخش جاسک شهرستان بندرعباس، در ١٠٤٠٠٠ گزی خاور جاسک و ٧٠٠٠ گزی جنوب راه مالرو جاسک و چاه بهار. جلگه، گرمسیری و سکنه ٔ آن ٩٦ تن و زبان آنها بلوچی است . آب آن از چاه . محصول آن خرما. شغل مردم صید ماهی و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).

گتی . [ گ ُ تی ی ] (اِخ ) تیره ای از شعبه ٔ شیبانی ایل عرب (از ایلات خمسه ٔ فارس ) مرکب از سه قسمت (فارسی، عبدالیوسفی و ولیشاهی ). (از جغرافیای سیاسی کیهان ص ٨٧).