گبه حشال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گبه حشال . [ گ ُب ْ ب ِ ح َ ] (اِخ ) دهی از بخش موسیان شهرستان دشت میشان، در ٥٦هزارگزی جنوب خاوری موسیان و ٦هزارگزی باختر راه فکه به موسیان . دشت و گرمسیری و سکنه ٔ آن ٨٠ تن . آب آن از چشمه . محصول آن غلات و لبنیات . شغل مردم زراعت وگله داری و صنایع دستی قالیچه بافی و راه آن در تابستان اتومبیل رو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).