گاوگل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گاوگل . [ گ ُ ](اِخ ) دهی جزء دهستان انگوران بخش ماه نشان شهرستان زنجان، واقع در ٥٨ هزارگزی جنوب خاوری ماه نشان و ١٢ هزارگزی راه عمومی . کوهستانی، سردسیر، دارای ٣٠٥ تن سکنه، اکثر سادات هستند. آب آن از چشمه سار و محصول آن غلات، میوه جات . شغل اهالی آنجا زراعت، گلیم بافی . راه آنجا مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٢).
گاوگل . [ گ َ ] (اِ مرکب ) گله ٔ گاو. گوگل .