گاوکل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گاوکل . [ ک ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان چمچال بخش صحنه ٔ شهرستان کرمانشاهان، واقع در ١٢٠٠٠گزی باختر صحنه و ٣٠٠٠گزی جنوب شوسه ٔ کرمانشاه به همدان . دشت، سردسیر، دارای ٢١٥ تن سکنه . آب آن از رودخانه ٔ گاماسیاب، محصول آن غلات، توتون، حبوبات، قلمستان . شغل اهالی آن زراعت است . تابستان از طریق فراش اتومبیل می توان برد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٥).
گاوکل . [ ک ُ ] (اِخ ) یکی از کوههای دو هزار مازندران . (سفرنامه ٔ مازندران و استرآباد رابینو ص ١٥٣ بخش انگلیسی ).