گاوچهر

گاوچهر. [ چ ِ ] (ص مرکب ) آنچه صورت گاو دارد. ◄ گاوپیکر که گرز فریدون باشد و آن را بهیأت سر گاومیش از آهن ساخته بودند. (برهان ) : سرش را بدین گرزه ٔ گاوچهر بکوبم نه بخشایش آرم نه مهر. فردوسی . زدم بر سرش گرزه ٔ گاوچهر برو کوه بارید گفتی سپهر. فردوسی . همی گشت برسان گردان سپهر بچنگ اندرون گرزه ٔ گاوچهر. فردوسی . جرنگیدن گرزه ٔ گاوچهر تو گفتی همی سنگ باردسپهر. فردوسی .