گاهان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گاهان . (پسوند) (از: «گاه » به اضافه ٔ «آن » مزید زمان ) گاه، هنگام، وقت، و همواره در ترکیب آید: دیرگاهان، گرمگاهان، شامگاهان، جاشت گاهان : صبحگاهان سر خونین جگر بگشائید ژاله ٔ صبحدم از نرگس تر بگشائید. خاقانی . سحرگاهان که مخمور شبانه گرفتم باده با چنگ و چغانه . حافظ.