کیوسیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کیوسیه . [ ک َ سی ی َ / سی ی ِ ] (اِخ ) یکی از سه شاخه ٔ خاندان باوند است که در مازندران حکومت داشتند. کیوسیه از ٤٥ تا ٣٩٧ هَ . ق . فرمانروایی کردند. فرمانروایان این سلسله عبارتند از: ١- باو، از ٤٥ تا ٦٠ هَ . ق . ٢- سهراب بن باو، از ٦٨ تا ٩٠ هَ . ق . ٣- مهرمردان بن سهراب که ٤٠ سال حکومت کرد. ٤-سرخاب بن مهرمردان که ٢٠ سال حکومت کرد. ٥ - شروین بن سرخاب که ٢٥ سال حکومت کرد. ٦ - شهریاربن قارن بن شروین که ٢٨ سال حکومت کرد و پس از او شاپوربن شهریار مدتی کوتاه حکومت کرد. ٧ - جعفربن شهریار که در سال ٢٥٠ هَ . ق . درگذشت و ١٢ سال حکومت کرد. ٨ - قارن بن شهریار که ٣٠ سال حکومت کرد. ٩ - رستم بن سرخاب بن قارن که در سال ٢٨٢ هَ . ق . درگذشت و ٢٩ سال حکومت کرد.١٠ - شروین بن رستم که ٣٥ سال حکومت کرد. ١١ - شهریاربن شروین که ٣٧ سال حکومت کرد. ١٢ - رستم بن شروین بن رستم، و سلطنت او فقط به وسیله ٔ سکه ای که در «فریم » به سال ٣٥٥ هَ . ق . ضرب شده مشخص می گردد. پسر او مرزبان، مرزبان نامه و یا نیکی نامه را به زبان طبری تألیف کرده است . ١٣ - دارا فرزند رستم که ٨ سال حکومت کرد. ١٤ - شهریاربن دارا که به سال ٣٩٨ هَ . ق . درگذشت و ٣٥ سال حکومت کرد. (از ترجمه ٔ مازندران و استرآباد رابینو صص ١٨٠ - ١٨١). رجوع به همین مأخذ شود.