کینه ورزیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کینه ورزیدن . [ ن َ / ن ِ وَ دَ ] (مص مرکب ) خصومت داشتن . (آنندراج ) . دشمنی کردن . خصومت ورزیدن . حقد و عداوت داشتن : ضغن ؛ کینه ورزیدن . (منتهی الارب ) : جهان موافق امر تواست مگذارش که کینه ورزد با چون منی ز روی نفاق . خاقانی . کینه نورزند و حسد نبرند و بددلی نکنند. (تاریخ قم ص ٢٧٣).