فرهنگ لغت

کین توزنده

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

کین توزنده . [ زَ دَ / دِ ] (نف مرکب ) کین توز. انتقام گیرنده . منتقم : تا بود در سینه ٔ من رسته مهر خدمتت چرخ کین توزنده کی بیند به چشم کین مرا؟ سوزنی . رجوع به کین توز شود.

معنی کین توزنده | فرهنگ لغت