کیجیک میرزا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کیجیک میرزا. (اِخ ) خواهرزاده ٔ سلطان میرزا بایقرا. پادشاه زاده ای خوش خلق بود و طبع خوب و ادراک بلند و ذهن شوخ و حافظه ای قوی داشت و به اکثر علوم به مطالعه ٔ خود وقوف یافت . درشعر و معما نیک بود و باوجود این فضایل به فقر و نامرادی مایل شد، و به زیارت مکه مشرف گشت . از اوست : عمری به صلاح می ستودم خود را در شیوه ٔ زهد می نمودم خود را چون عشق آمد کدام زهد و چه صلاح المنةللَّه آزمودم خود را. (از مجالس النفایس ص ٣٨ و ١٢٧ و ٣١٥). وی به سال ٩٨٨ هَ . ق . به مرض حصبه درگذشت . (حبیب السیر چ خیام ج ٤ ص ١٧٦). رجوع به همین مأخذ شود.