کیان زاده

کیان زاده . [ ک َ / کیا دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) زاده ٔ کیان و پادشاه زاده . (ناظم الاطباء). کیان نژاد. از نژاد کیان . که از نسل کیان و شاهان است : به پیش گو اسفندیار آمدند کیان زادگان زار و خوار آمدند. دقیقی . کیان زاده گفت ای جهاندار شاه برو کینه ٔ باب من بازخواه . دقیقی . کیان زادگان با جوانان من که هریک چنانچون دل و جان من . دقیقی . بیامد هم آنگاه نستور شیر نَبَرده کیان زاده پور زریر. دقیقی . کیان زادگان و جوانان خویش به تابوتها اندر افکند پیش . دقیقی . کجا بود از گیتی آزاده ای خداوند تاج و کیان زاده ای . فردوسی . بسی خواستندش کیان زادگان ز هر کشور آمد فرستادگان . اسدی .