کپر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کپر. [ ک َ پ َ ] (اِ) در لغت مردم بلوچ، خانه ای است از نی و بوریا و مانندآن . خانه هائی است که اسکلت آنها از چوب خرماست و اطراف آنها با حصیر بسته می شود. نام خانه های حصیری که در فلاحیه خوزستان کنند، که گاه از منسوجی درشت و گاه از شاخ و برگ درخت ساخته می شود. (یادداشت مؤلف ). خانه ٔ نیی . کومه . آلونک . عریش . (فرهنگ فارسی معین ).
کپر. [ ک َ پ َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان جاپلق شهرستان الیگودرز. سکنه ٣٠٥ تن . آب از قنات و چاه . محصول آن غلات و لبنیات . شغل اهالی زراعت و گله داری . صنایع دستی آنان جاجیم بافی است . (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).