کویل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کویل . [ ک َ ] (اِ) شکوفه ٔ بابونه و ریحان را گویند. (برهان ) (آنندراج ). گل بابونه و گل ریحان . (از ناظم الاطباء). اسم زهر بابونج است . (فهرست مخزن الادویه ).
کویل . [ ] (اِ) موی گردن خروس . (از یادداشت به خط مرحوم دهخدا): عِفْریة؛ کویل خروس . (مهذب الاسماء) (از یادداشت ایضاً).