کویله
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(کَ) (اِ.) موی میان سر، کاکل.<br>
فرهنگ فارسی معین
(کَ) (اِ.) موی میان سر، کاکل.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کویله . [ ک َ ل َ / ل ِ ] (اِ) به معنی کاکل باشد که موی میان سر است، و کویله [ ی َ ل َ / ل ِ ] هم گفته اند.(برهان ) (آنندراج ). کاکل و موی میان سر. (ناظم الاطباء) (فرهنگ فارسی معین ). ◄ طلع. طلح (در جندق و بیابانک ). (از یادداشت به خط مرحوم دهخدا).