کویز
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(کَ) (اِ.)<BR>۱- کنج و گوشة خانه.<BR>۲- پیمانه.<br>
فرهنگ فارسی معین
(کَ) (اِ.) ۱- کنج و گوشه خانه. ۲- پیمانه.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کویز. [ ک َ] (اِ) قفیز. (السامی، از یادداشت به خط مرحوم دهخدا) (مهذب الاسماء، از یادداشت ایضاً). کویژ = کفیز = قفیز (معرب ). پهلوی، کپیچ . (فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به کویژ و قفیز شود.
کویز. [ ک َ ] (اِ) کنج و گوشه ٔ خانه را گویند. (برهان ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). گوشه ٔ خانه را گویند. (فرهنگ جهانگیری ). ◄ جای خالی . (ناظم الاطباء).