کوکزی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کوکزی . [ کُک ْ ] (اِخ ) میشل وان . نقاش فلاماندی (١٤٩٧ یا ١٤٩٩-١٥٩٢ م .). شاگرد «برنارد وان اورلی » و مجذوب رافائیل بود و به همین علت به ایتالیا رفت و در سال ١٥٣٢ م . با شهرت درخشانی وارد رم گردید و تابلو «رستاخیز ناجی » را برای کلیسای «سن پیر» ساخت . در بازگشت به میلان به سال ١٥٤٣ م . محراب سن لوک را به سبک سه لوحه ای نقاشی کرد. لوئی دوم او را نقاش مخصوص خود خواند و او را واداشت که پرده های نقاشی فراوانی به وجود آورد. (از لاروس و کیه ).