کوکبا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کوکبا. [ ک َ / کُو ک َ ] (هزوارش، اِ) به لغت زند و پازند ستاره را گویند و عربان کوکب خوانند. (برهان ) (از آنندراج ). به لغت زند و پازندستاره و تارا. (ناظم الاطباء). هزوارش کوکبا، کوکپا، پهلوی ستارک (ستاره ) وبا کوکب عربی مقایسه شود. (حاشیه ٔ برهان چ معین ).