کوچو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کوچو. (اِخ ) پسر اوکتای قاآن بن چنگیز.(یادداشت به خط مرحوم دهخدا). اوکتای بمناسبت علاقه ای که به کوچو پسر سوم خود داشت، او را در ایام حیات ولیعهد خویش قرار داد، ولی کوچو قبل از فوت پدر درگذشت و اوکتای پسر او شیرامون را که طفلی خردسال بود به این مقام برگزید. (از تاریخ مغول اقبال ص ١٥١). رجوع به تاریخ جهانگشای جوینی ج ١ حاشیه ٔ ص ٢٠٦ شود.