کوچه باغ

(~.) (اِمر.) کوچه‌ای که راهی به باغ داشته باشد یا از کنار باغ بگذرد.<br>

(~.) (اِمر.) کوچه‌ای که راهی به باغ داشته باشد یا از کنار باغ بگذرد.

کوچه باغ . [ چ َ / چ ِ ] (اِ مرکب ) کوچه ای که راهی در باغ داشته باشد. (آنندراج ). کوچه ای که راهی به باغ داشته باشد یااز کنار باغ گذرد. (فرهنگ فارسی معین ) : در بهاران دل به سیر کوی یارم می کشد کوچه باغ عاشقان چاک گریبان کسی است . میرزا رضی دانش (از آنندراج ). در کوچه باغ زلف خزان را گذار نیست دل را به آن دو سلسله ٔ مشکبار بخش . صائب (از آنندراج ).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی